Ze względu na szybkie postępy Armii Czerwonej uchodźcy zostali jednak zmuszeni do skierowania się na Półwysep Tamański. Dotarło tam do marca 1943 r. ok. 120 tys. uchodźców, w tym ponad 80 tys. Kozaków. Pod atakami bombowymi lotnictwa sowieckiego zostali oni przewiezieni drogą morską przez Cieśninę Kerczeńską na Krym. Z rejonu Kercza uchodźcy szli na północ w kierunku Przesmyku Perekopskiego. Na południu Ukrainy byli oni podporządkowywani niemieckim komendanturom wojskowym, które miały zapewnić im miejsca rozmieszczenia. Inaczej wyglądała ewakuacja Kozaków kubańskich zamieszkujących terytorium 1 Wzorcowego Oddziału Umanskiego Kubańskiego Wojska Kozackiego. Zostali oni przewiezieni przez Morze Azowskie do Taganrogu, skąd byli kierowani do Berdiańska, wyznaczonego przez Niemców na punkt zborny dla Kozaków z północnej części Kubania. We wsi Nowo-Spasskoje koło Berdiańska w poł. lutego 1943 r. został sformowany 1 Kubański Pułk Konny pod dowództwem starsziny wojskowego I. I. Sałomachy.
Bibliografia Igor J. Kucenko, Кубанское казачество, 1993 Siergiej G. Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, Moskwa 2004
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kozacy kubańscy Kategoria:Historia Kaukazu Kategoria:Kolaboracja pod okupacją niemiecką