Każdy z 3 teamów Europy spotykał się (2 sesje, po 10 rozdań) z każdym z teamów z USA. W konkurencji indywidualnej pary w każdej sesji tworzone były w ten sposób, że w każdej sesji zawodnik grał z innym partnerem. Rozgrywanych było 11 sesji (po 6 rozdań). Każdy z zespołów (USA i Europa), w tej części zawodów, miał swoją kartę konwencyjną, którą grali wszyscy zawodnicy danego zespołu. W konkurencji H2H, podobnie jak w teamach, kapitanowie drużyn utworzyli po 3 zespoły, które rozgrywały (w osobnych sesjach) spotkania. W sumie do zdobycia było 210 punktów (Buffett points). W przypadku remisu puchar zostałby w USA. W konkurencji par za zwycięstwo otrzymywało się w każdej sesji 0, 2 lub 4 punkty. Było 5 sesji (po 3 mecze). Liczba punktów w konkurencji par wynosiła (5*3*4=) 60 . W konkurencji teamów za zwycięstwo otrzymywało się 0, 2 lub 4 punkty. Było 6 sesji (po 3 mecze). Liczba punktów w konkurencji teamów wynosiła (6*3*4=) 72. W konkurencji indywidualnej można było zdobyć w każdym meczu 0, 1 lub 2 punkty. Było 11 sesji (po 3 mecze). Liczba punktów w konkurencji indywidualnej wynosiła (11*2*3 = ) 66. W konkurencji H2H otrzymywało się 0, 2 lub 4 punkty. Były 3 sesje.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 4. Buffett Cup · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.