W roku 1878-1879 spędził pierwszy rok w seminarium w Issy-les-Moulineaux, prowadzonym przez sulpicjanów, gdzie zainteresował się studiami biblijnym. Z wielkimi emocjami studiował także Tomasza z Akwinu. W tym okresie tomizm przeżywał lata rozkwitu. Lagrange wspomógł swego przyjaciela Antonina Sertillanges’a, który w 1893 r. zapoczątkował wydawanie Revue thomiste, aby wyzwolić tomizm z okowów integryzmu. Pod koniec nowicjatu w klasztorze dominikańskim w Saint-Maximin, w pobliżu którego znajduje się grota św. Marii Magdaleny zwana la-Sainte-Baume, zdecydował, że nie będzie podejmować innej lektury poza Słowem Bożym. Otrzymał habit dominikański 6 października 1879 r., nadano mu, zgodnie z dawnym zwyczajem, imię zakonne Marie-Joseph.
W 1880 r. został wysłany przez przełożonych na studia w Uniwersytecie w Salamance w Hiszpanii, gdzie zaczął naukę hebrajskiego i kontynuował formację zakonną. 22 grudnia 1883 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Powierzono mu prowadzenie wykładów z historii Kościoła. Pojechał następnie do Tuluzy, gdzie mógł oddawać się studiom biblijnym, ale tylko częściowo, gdyż wykładał także filozofię, głosił kazania, spowiadał. By mógł urzeczywistnić swoje biblijne powołanie, został wysłany na trzy semestry do Wiednia, do klasztoru dominikanów, na naukę języków w Uniwersytecie wiedeńskim.