Na obrazie Goi Leokadia ma zamyślony i nostalgiczny wyraz twarzy. Widać również smutek, ale nie rozpacz po stracie ukochanego. Czarny welon okrywa jej twarz i opada na ramiona. Żółtawe światło pada na twarz, ramiona i pierś Leokadii kontrastując z czernią jej żałobnego stroju. Grube czarne kontury zaznaczają sylwetkę Leokadii, w tle widać bladoniebieskie niebo i chmury w świetle dnia. W przeciwieństwie do innych czarnych obrazów krajobraz nie jest ciemny i przygnębiający, smutek wzbudza raczej sama przedstawiona na obrazie scena.
Tak jak w przypadku innych czarnych malowideł paleta barw jest bardzo ograniczona, dominuje czerń, ochra i odcienie niebieskiego. Te barwy podkreślają temat śmierci, wdowieństwa i żałoby. To dzieło, podobnie jak cała seria, zawiera elementy właściwe dla XX-wiecznego ekspresjonizmu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oryginalne rozmieszczenie fresków na ścianach domu Goi Opis dzieła w katalogu Uniwersytetu w Saragossie
Kategoria:Czarne obrazy Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado