Józef Chomiuk (ur. 14 lutego 1908 w Klonownicy Wielkiej, zm. 20 listopada 1978 w Londynie) – major Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, mianowany przez władze emigracyjne po wojnie podpułkownikiem dyplomowanym piechoty, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Józef Chomiuk urodził się 14 lutego 1908 w Klonownicy Wielkiej, w rodzinie rolników Izydora i Anastazji z domu Żuk. W 1929 ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Leśnej Podlaskiej. W latach 1929–1932 był podchorążym Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. 7 sierpnia 1932 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1932 i 30. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie Ministra Spraw Wojskowych wcielił do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 5 pułku piechoty Legionów został wyznaczony z dniem 1 września 1932 na stanowisko dowódcy plutonuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 15 sierpnia 1932 r., Nr 9, s. 343, 351, 358.. 1 marca 1935 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 58. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 4 marca 1935 r., Nr 3, s. 12.. W latach 1937–1939 był słuchaczem XVIII Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.