Dwaj starcy (hiszp. Dos viejos lub Un viejo y un fraile) – obraz Francisca Goi.
Okoliczności powstania To dzieło należy do cyklu 14 czarnych obrazów – malowideł wykonanych przez Goyę na ścianach jego domu Quinta del Sordo w latach 1819–1823. Zostały one sfotografowane przez Jeana Laurenta, a następnie przeniesione na płótna w latach 1874-78 przez malarza Salvadora Martíneza Cubellsa. Obecnie znajdują się w zbiorach Muzeum Prado. Goya wykonał ten szczególny cykl obrazów na kilka lat przed śmiercią. Wyrażają one jego lęk przed starością i samotnością, są również satyrą rodzaju ludzkiego i państwa hiszpańskiego.
Analiza Obraz przedstawia dwóch mężczyzn, z których jeden ubrany jest w strój zakonnika. Starszy mężczyzna na pierwszym planie ma długą siwą brodę i podpiera się laską, może symbolizować starego Goyę. Postać znajdująca się za plecami starca jest karykaturalna, jej twarz przypomina zmarłego albo zwierzę. Wydaje się, że krzyczy coś do ucha starca, co może nawiązywać do głuchoty Goi.