Niemiecka Kompania Zmotoryzowana (wł. Compagnia Autocarrata Tedesca, niem. Deutsche Motorisierte Kompanie) – mały oddział wojskowy sformowany przez Włochów z niemieckich ochotników w czasie kampanii wschodnioafrykańskiej podczas II wojny światowej.
Historia oddziału
Po wybuchu II wojny światowej w Europie, niemieccy obywatele przebywający we francuskich i brytyjskich koloniach w Afryce kierowali się na tereny kontrolowane przez sojusznicze Włochy. Do Włoskiej Afryki Wschodniej przybyło przed 10 czerwca 1940 od około 140 do 150 Niemców, głównie z Tanganiki i Kenii. Znaczna część z nich przypłynęła na pokładzie włoskiego statku Piave. W portach włoskich kolonii ukryło się również kilka niemieckich statków handlowych. Po przystąpieniu Włoch do wojny Niemcy wyrazili chęć walki u boku sojuszników przeciwko Brytyjczykom. Włoskie dowództwo nie pozostało obojętne i zaczęło formować oddział wojskowy, który ostatecznie osiągnął siłę kompanii.