sprawy konsularne.
Konsulat w Petersburgu powołano w 1926 na mocy zawartego w 1921 traktatu ryskiego i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską a RFSRR z siedzibą urzędu w pałacu Naryszkinów/Teniszczewych/Czaplic z 1898 (proj. E.A. Sabaniew, C.J. Kraskowskij) przy Nabrzeżu Floty Czerwonej 14 (наб. Красного Флота), obecnie Nabrzeżu Angielskim (Английская наб.), oraz w oficynie przy ul. Czerwonej 13 (Красная ул.), obecnie ul. Galernaya 13 (Галерная ул.), będącym zapleczem noclegowym konsulatu oraz siedzibą Delegacji Polskiej w Mieszanej Polsko–Sowieckiej Komisji Specjalnej (Польская делегация в смешанной польско–советской Специальной комиссии), powołanej w sprawie restytucji dóbr kultury. Przy ul. Czerwonej 15 funkcjonowała Komisja ds. repatriacji (Комиссия по репатриации). Pracę konsulatu przerwał wybuch II wojny światowej.
Po jej zakończeniu w 1972 władze polskie ponownie uruchomiły placówkę konsularną (w randze konsulatu generalnego) w ówczesnym Leningradzie, najpierw w hotelu Europejskim (ob. Belmond Grand Hotel Europe) przy ul. Michajłowskiej 1 (ул. Михайловская), następnie przy Izmajłowskim prospekcie 11 (Измайловский проспект), i w domu Warganowych z 1870 przy ul. Rylejewa 35 (ул. Рылеева) (1973–1982).