W 1927 przeszedł do New York Giants, w którym występował na pozycji drugobazowego. Pełnił w tym zespole także funkcję menadżera, w zastępstwie Johna McGrawa, który miał problemy zdrowotne. Po konflikcie z McGrawem odszedł do Boston Braves.
W sezonie 1928 Boston Braves był jednym z najgorszych klubów w lidze. Hornsby stał się ponownie grającym menadżerem. Grając w barwach Braves zwyciężył w klasyfikacji średniej uderzeń w sezonie (0,387). Pod koniec sezonu został sprzedany do Chicago Cubs.
W Chicago Cubs Hornsby jako grający menadżer, ustanowił rekord klubowy w średniej uderzeń (0,380) i po raz drugi został wybrany MVP National League. 13 września 1931 roku został pierwszym w historii MLB zawodnikiem, który w dodatkowych inningach zdobył grand slama. W 1932 w wieku 36 lat zagrał w 19 meczach. Mimo że Chicago Cubs zajmowali drugie miejsce w lidze, właściciel klubu William Veeck, Sr., zdecydował o zwolnieniu go ze stanowiska menadżera z powodu hazardu, od którego Horsnby był uzależniony. Jego zastępcą został Charlie Grimm. Cubs ostatecznie wygrali World Series, jednak głosowanie fanów zdecydowało o nie wypłaceniu mu premii za mistrzostwo.