Czechów – licząca ok. 40 tys. mieszkańców dzielnica mieszkaniowa Lublina w północnej części miasta. Administracyjnie dzieli się na dwie części: Czechów Północny i Czechów Południowy.

Historia Pierwsza wzmianka o ówczesnej wsi Czechów, należącej do parafii św. Michała w Lublinie, pochodzi z 1326 roku. W latach 1407–1461 właścicielami wsi byli Cebulkowie, a od 1454 część wsi dostał Piotr Koniński herbu Rawicz. W 1470 roku była pierwsza wzmianka o folwarku. W I połowie XVI wieku zostało najprawdopodobniej wybudowane fortalicjum. W latach 1531–1533 właścicielami wsi byli Jan Bychawski i Rafał Ożarowski. W 1671 roku dwór obronny został przebudowany na pałac. W 1681 pałac został spustoszony przez wojska kozackie. W XVIII wieku obiekt stał się własnością Tarłów. W II połowie XIX wieku nastąpiła stopniowa rozbiórka pałacu, a w 1904 roku wybudowano – być może w jego miejscu – kościół mariawicki.

W 1916 roku Czechówka Górna została przyłączona do Lublina. W latach 70. XX wieku ówczesne władze rozpoczęły budowę wielkiego osiedla-blokowiska. W 1978 lubelskie Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne za zgodą władz uruchomiło połączenia przez Czechów. Obecnie Czechów dzieli się na dwie główne części: Czechów Północny i Południowy.