Turner ilustruje to przykładem rytuału Isoma wśród ludu Ndembu w północno-zachodniej Zambii. Służy on leczeniu niepłodności kobiety, którego przyczyną jest „strukturalne napięcie między matrylinearnym pochodzeniem a patrylokalnym małżeństwem” (tj. napięcie kobiety między rodziną matki, której winna jest lojalność, a rodziną męża, wśród której musi żyć). „Ponieważ kobieta zbliżyła się zbyt bardzo do „strony męża”, jej zmarli krewni ze strony matki osłabili jej płodność”. Aby przywrócić równowagę, rytuał Isoma symbolicznie uspokaja duchy przodków, wymagając, aby kobieta zamieszkała z rodziną matki.
Śmierć, żałoba i rytuały pogrzebowe
W wielu kulturach istnieją rytuały związane ze śmiercią i żałobą, np. ostatnie namaszczenie i stypa w chrześcijaństwie, w judaizmie, w hinduizmie czy w sikhizmie. Rytuały te zapewniają społecznościom uporządkowany sposób opłakiwania i oddawania czci zmarłym. W buddyzmie tybetańskim rytuały opisane w Tybetańskiej Księdze Umarłych prowadzą duszę przez etapy śmierci ku wyzwoleniu duchowemu. W islamie modlitwa jest istotnym aktem wspólnotowym, podkreślającym jedność ummy w życiu i śmierci. W kulturach rdzennych występują unikalne praktyki, np.