Trzeci rodzaj wyposażenia wewnętrznego wprowadzono w roku 1977. Nowy fasunek składa się ze stelażu metalowego, skomplikowanego układu taśm oraz skórzanego „hamaka”. Hamak można regulować dostosowując do każdego rozmiaru głowy. Nowy fasunek pozwala trzymać hełm mocno na potylicy, dzięki czemu nie zsuwa się on na twarz, na przykład przy czołganiu. Hełmy z takim wyposażeniem są oznaczane jako hełm wz. 67/75.
Malowanie mały|Odmiany malowania hełmów wz. 67 dla Sił Zbrojnych PRL Początkowo planowano malować hełmy lakierem przeciwodblaskowym „Salamandra”, podobnie jak hełmy wz. 31, jednakże zaniechano tego pomysłu. Hełmy seryjne malowano gładkim lakierem półmatowym w dwóch kolorach: zielonym (dla wojsk lądowych) i szaroniebieskim (dla wojsk lotniczych, Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i Marynarki Wojennej). Na hełmach malowano (lub nanoszono w postaci kalkomanii) znak orła Wojsk Lądowych lub Wojsk Lotniczych. Na hełmach przeznaczonych dla WSW nanoszono odpowiednią oznakę. Hełmy przeznaczone dla Milicji Obywatelskiej posiadały namalowane na przodzie duże litery "M" i "O" oraz pomiędzy nimi dużego orła państwowego.