15 lipca 1920 został zatwierdzony w stopniu majora, a 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu podpułkownika. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 1 pułku piechoty Legionów. W styczniu 1923 objął dowództwo 33 pułku piechoty w ŁomżyDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 17 stycznia 1923 r., Nr 5, s. 51.Rocznik oficerski 1923, s. 221, 398.. 1 grudnia 1924 awansował na pułkownika. 14 września 1926 został dowódcą 1 pułku piechoty Legionów w WilnieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 września 1926 r., Nr 37, s. 302.. 19 marca 1928 został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 1 Dywizji Piechoty Legionów w WilnieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 marca 1928 r., Nr 7, s. 65.. W lutym 1929 został przeniesiony do Komendy Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko pomocnika dowódcy z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowegoDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 lutego 1929 r., Nr 4, s. 79.. 9 października 1930 zastąpił gen. bryg. Henryka Krok-Paszkowskiego na stanowisku dowódcy Obszaru Warownego „Wilno”Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 stycznia 1928 r., Nr 1, s. 1.Rocznik oficerski 1932, s. 16, 483.. Od 10 listopada 1931 do 15 lipca 1932 był słuchaczem VI Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie.