thumb|Grób Ewy Mikiny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Ewa Mikina (ur. 15 października 1951 w Szczecinie – zm. 4 czerwca 2012 w Warszawie) – historyczka i krytyczka sztuki, teoretyczka cyberkultury, eseistka, kuratorka wystaw, wykładowczyni, tłumaczka z języka angielskiego. Autorka licznych publikacji w czasopismach artystycznych, książkach oraz katalogach wystaw.
Laureatka Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy w 1997.
Życiorys W 1975 roku ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (napisała pod kierunkiem prof. Mieczysława Porębskiego pracę magisterską pt. „Defiguracja. Malarstwo na granicy reprezentacji i abstrakcji”).
W latach 1975–1984 roku pracowała w dziale malarstwa nowoczesnego Muzeum Sztuki w Łodzi, gdzie była kuratorką wielu wystaw sztuki polskiej za granicą, przygotowanych przez zespół muzeum pod kierunkiem dyrektora Ryszarda Stanisławskiego. W latach 1984–1989 kierowała zespołem powołanym przy Instytucie Sztuki PAN, który gromadził materiały dotyczące sztuki najnowszej w latach stanu wojennego i przeprowadził akcję wywiadów-rzek z ok. 60 wybranymi artystami polskimi.