12 kwietnia 1917 roku pełnił służbę w Komendzie I Brygady Legionów Polskich.
Po powstaniu Polskiego Korpusu Posiłkowego część żołnierzy została zwolniona, Nałęcz został zwolniony 15 września 1917. Skierowano go na kurs dla oficerów rezerwy pod Triestem, z którego 10 grudnia został skierowany do 20 pułku piechoty armii austriackiej kwaterującej w Tarnowie. 28 czerwca 1918 został zwolniony ze służby na podstawie zaświadczenia potwierdzającego przebytą w dzieciństwie gruźlicę kości ograniczającą sprawność. Zgłosił się do Polskiej Organizacji Wojskowej, został mianowany dowódcą krakowskiej kompanii akademickiej. Wkrótce został przeniesiony do Warszawy, gdzie w Komendzie Naczelnej został oficerem do zleceń. Po 1918 należał do najbardziej zaufanych adiutantów marszałka Józefa Piłsudskiego, kierował Gabinetem Ministra Spraw Wojskowych.
W okresie od 3 listopada 1922 roku do 15 października 1923 roku był słuchaczem II Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. 31 marca 1924 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty.