Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (1952). W latach 1949–1950 był asystentem prof. Tołwińskiego i Wejcherta w Zakładzie Urbanistyki Politechniki Warszawskiej. W latach 1951–1954 kierował Pracownią Urbanistyczną w Częstochowie, był generalnym projektantem Częstochowy, w latach 1955–1957 Głównym Architektem miasta Częstochowy. Nadzorował realizację osiedli Sobieskiego, Śródmieście, Raków i projektowanie Osiedla Zawady (Tysiąclecia). W latach 1957–1958 kierował Wojewódzką Pracownią Urbanistyczną w Katowicach, w latach 1958–1962 był Głównym Architektem województwa katowickiego. W latach 1965–1972 był Naczelnym Architektem Warszawy. W latach 1972–1982 przewodniczył polskiej delegacji do komitetu Mieszkalnictwa, Budownictwa i Planowania Przestrzennego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ. W latach 1987–1994 był wiceprzewodniczącym Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej przy Ministerstwie Budownictwa. Od 1953 r. należał do PZPR.