Grupa pięciu największych operatorów świata (G5: Deutsche Telekom, France Telekom, Telecom Italia, Telefónica i Vodafone) postanowiła uprościć nieco standard, jednocześnie deklarując się, że każdy z członków G5 wdroży usługę w nowej postaci. Owocem tych prac była specyfikacja RCS-e opublikowana w kwietniu 2011 roku (RCS-e 1.1) Z jednej strony upraszczała ona RCS, z drugiej strony dodawała kilka nowości (m.in. w czacie czy w sposobie konfiguracji i zakładania kont /automatycznie/). RCS-e również ewoluował i powstały wersje RCS-e 1.2 (już pod skrzydłami GSMA), RCS-e 1.2.1 i ostatecznie RCS-e 1.2.2 w lipcu 2012 roku. Na podstawie doświadczeń operatów hiszpańskich GSMA opublikowało w sierpniu 2012 dodatkowy dokument (), który nie jest oficjalnie częścią standardu, ale raczej wskazówkami implementacyjnymi dla operatorów i dostawców telefonów.
W kwietniu 2012 pojawiła się piąta wersja standardu (RCS 5.0, potem 5.1 i 5.2), która zastąpiła RCS-e.