Powieść Franciszka Tuczyńskiego wymierzona jest przeciwko zabobonowi, przez który często ginęli niewinni ludzie. Pisarz demaskuje społeczne zacofanie oraz brak upowszechniania wiedzy. Ofiary zabobonu są jedną z pierwszych polskich powieści analizujących zjawisko rzucania czarów i praktykowania magii w kontekście socjologii i psychologii. Franciszek Tuczyński, słynący ze skrupulatnych studiów historycznych i regionalnych studiów, oprócz staropolskiej obyczajowości zgromadził również dawne porzekadła i zażegnywania (rodzaj odpędzania uroków).
Głównymi bohaterami Ofiar zabobonu są Czarna Maryna, wykorzystująca naiwność innych „uzdrowicielka” oraz rodzina Bużalskich, która pada ofiarą jej intryg, przez co o mało nie dochodzi do samosądu i linczu w miasteczku. Powieść kończy się jednakże sprawiedliwym wyrokiem sądu kiszkowskiego, czego niestety nie można powiedzieć o prawdziwym wyroku z 1761 r.
Bibliografia D. Jung, Franciszek Ksawery Tuczyński (1844-1890). Pisarz wszechstronny, apologeta Ziemi Kiszkowskiej, [w:] F. K. Tuczyński, Ofiary zabobonu, Kiszkowo 2012, s. 8-23.
Linki zewnętrzne Ofiary zabobonu (wyd. 1885) w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Polskie powieści pozytywistyczne Kategoria:Powieści z 1885