W 1910 r. broszura Józefa Goliszewskiego Kto największy wróg na świecie była wydrukowana w nakładzie 10 000 egzemplarzy i był to jeden z większych nakładów (w tym czasie uchodziło to za wielką rzadkość) wydrukowanych w jego drukarni. Wydrukował łącznie ponad 60 publikacji o charakterze dziełowym.
Przez wszystkie lata działania drukarni pracował jednocześnie w magistracie łódzkim jako urzędnik, a drukarnią zarządzał jego syn Teodor, posiadający kwalifikacje maszynisty drukarskiego. Z powodu choroby syna, czyli faktycznego kierownika, drukarnia zaczęła chylić się ku upadkowi. Gdy w końcu 1912 r. sprzedał drukarnię Józefowi Wolfowi, uzasadniając sprzedaż brakiem czasu na jej prowadzenie, gubernator piotrkowski zamiast wydać na nią zezwolenie zażądał wyjaśnień od prezydenta Łodzi. Po przeprowadzeniu dochodzenia, pismem z 4 czerwca 1913 r. poinformowano gubernatora, że od początku istnienia drukarnią zarządzał syn właściciela Teodor, który od końca 1912 r. jest chory i drukarnia zaprzestała działalności. Drukarnia ostatecznie stała się własnością Józefa Wolfa, łódzkiego drukarza, który w tym samym lokalu prowadził ją dalej.