W przeciwieństwie do swoich poprzedników Muhammad wyruszył do Sindhu lądem, wyruszając z Szirazu, gdzie zebrano świetnie wyekwipowaną armię, której trzon stanowiło 6 tys. żołnierzy przysłanych specjalnie z Syrii. Jego armia maszerowała przez Mekran, teoretycznie zdobyty przez Arabów już za Mu'awiji I (661–680), jednak w rzeczywistości nie całkiem spacyfikowany, o czym świadczy fakt że po drodze Muhammad musiał toczyć walki z jego mieszkańcami. Pierwszym indyjskim miastem do którego dotarli arabscy żołnierze był położony w delcie Indusu Debal (arab. Dajbul), główny port Sindhu (było to prawdopodobnie latem 711 roku). Dotarły do nich w tym momencie zapasy i posiłki przywiezione drogą morską. Debal został zdobyty szturmem i po jego upadku nastąpiła trzydniowa rzeź, w której zabito między innymi wszystkich kapłanów górującej nad miastem świątyni – prawdopodobnie byli to buddyjscy mnisi. Następnie Muhammad zarządził budowę meczetu i wytyczenie działek pod osadnictwo 4 tys. muzułmanów.