Historia Null został wprowadzony przez Edgara Franka Codda jako sposób na przedstawienie brakujących danych w modelu relacyjnym. W późniejszym czasie Codd, w dwuczęściowej serii opublikowanej w czasopiśmie ComputerWorld – Czy twoja baza jest naprawdę relacyjna? – Czy twój system zarządzania bazą danych działa zgodnie z zasadami?, wzmocnił swoje wymagania pisząc, że wszystkie RDBMS powinny wspierać Null, aby wskazać brakujące dane. Codd wprowadził również trójwartościową logikę składającą się z wartości logicznych Prawda, Fałsz i Nieznany, które są ściśle związane z pojęciem Null. Wartość logiczna Nieznany jest uzyskiwana gdy Null jest porównana z dowolną daną lub innym Null.
Codd wskazał w swojej książce The Relational Model for Database Management, Version 2 z 1990 roku, że pojedynczy Null nakazany przez standard SQL jest niewystarczający i powinien być zastąpiony przez dwa wskaźniki typu Null, aby móc wskazać powód dlaczego danych brakuje. Te dwa znaczniki są powszechnie znane jako „wartości-A” i „wartości-I”, przedstawiające odpowiednio „brakujące, lecz dające się stosować” i „brakujące, lecz niewłaściwe”. Zalecenia Codda wymagałoby rozszerzenia systemu logiki SQL, aby umieścić cztery zmienne logiczne.