Zakres działania dowódcy żandarmerii obejmował: opracowywanie wniosków w sprawach organizacji pokojowej i wojennej, mobilizacji i wyszkolenia żandarmerii, administrację personelem żandarmerii, kierownictwo i nadzór fachowy nad działalnością żandarmerii i jej sprawnym funkcjonowaniem (pełnienie funkcji organu inspekcyjnego żandarmerii), wydawanie we własnym imieniu rozkazów dowódcom dywizjonów w zakresie jednolitego technicznego kierownictwa służby fachowej żandarmerii i kontroli czynności fachowo-służbowych, w którym to zakresie dowódca żandarmerii posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy brygady, przedstawianie Ministrowi Spraw Wojskowych (II wiceministrowi) projektów rozkazów w sprawach śledczych i pościgowych, które wcześniej nie były nakazane przez dowódców terytorialnych.
12 stycznia 1939 minister spraw wojskowych wprowadził Znak Żandarmerii. Znaki były numerowane. Dla Dowództwa Żandarmerii przewidziano znaki o numerach od 1 do 499.