W tylnej połowie owłosienie pokryw tworzy czarnobrązowe, szare i żółtawe marmurkowanie, a przy szwie i kącie zewnętrznym naprzemienne, białoszare i czarnobrązowe nakrapianie. Na powierzchni pokryw obecne są po trzy podłużne żeberka, z których wewnętrzne są wyraźne i za środkiem długości opatrzone w po dwie kępki czarnych włosków. Odnóża są czerwonobrązowe z szarym obrączkowaniem na goleniach i stopach. Uda są maczugowato nabrzmiałe.
Biologia i ekologia Owad saproksyliczny, zasiedlający lasy, parki, zarośla, ogrody i nasadzenia przydrożne. Na nizinach częstszy niż w górach. Jest saproksylofagiczny. Cykl życiowy jest dwuletni. Larwy przechodzą rozwój pod cienką korą martwych gałązek o średnicy 1–3 cm, zarówno obumarłych na roślinie, jak i już odłamanych czy ściętych. Drążą pod korą płytkie, meandrujące chodniki, ale na zimowanie schodzą głębiej w drewno. Po zimowaniu chodniki są szersze, a czasem łączące się żerowiska powodują odpadnięcie kory od gałązki. Przepoczwarczenie następuje w sierpniu, wrześniu lub jesienią w komorze w materiale lęgowym lub w ściółce. Postać dorosła zimuje w tejże komorze i opuszcza ją na wiosnę, zwykle w marcu lub kwietniu. Osobniki dorosłe pozostają aktywne do lipca, sierpnia lub września.