Lillian Copeland (pierwotnie Lillian Drossin, ur. 25 listopada 1904 w Nowym Jorku, zm. 7 lipca 1964 w Los Angeles) – amerykańska lekkoatletka, specjalistka rzutów, mistrzyni olimpijska z 1932 oraz wicemistrzyni z 1928.
Urodziła się w rodzinie imigrantów będących polskimi Żydami. Początkowo nosiła nazwisko Drossin, które zmieniła, gdy jej matka po śmierci męża wyszła za mąż za Abrahama Copelanda.
Uprawiała z powodzeniem pchnięcie kulą, rzut dyskiem i rzut oszczepem. Na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie wystąpiła w rzucie dyskiem (pozostałych dwóch konkurencji nie było w programie igrzysk) i wywalczyła srebrny medal za Haliną Konopacką. Po igrzyskach rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Południowej Kalifornii.
Na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles ponownie wystąpiła w rzucie dyskiem. Tym razem zdobyła złoty medal ustanawiając rekord olimpijski wynikiem 40,58 m.
Zwyciężyła w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem i rzucie oszczepem na olimpiadzie machabejskiej w 1935.