Początek 1946 r. to intensywna działalność w terenie przy współpracy pozyskanych do konspiracji i zaprzysiężonych funkcjonariuszy żorskiego posterunku Milicji Obywatelskiej tj. komendanta posterunku Bednarza i Franciszka SkrobolaBył przedwojennym znajomym Kani. Zatrzymany w lipcu 1946 r. przez UB, skazany przez władze komunistyczne na karę śmierci, utratę praw na zawsze i przepadek mienia. Zastrzelony. Brak danych na temat miejsca pogrzebania ciała (WSR Katowice znak akt 1066/46 z Żor, którzy m.in. dostarczali cennych informacji, dot. zwłaszcza decyzji i posunięć PUBP Rybnik. W tym okresie Kania wystosował liczne ostrzeżenia pisemne dla członków Polskiej Partii Robotniczej, dokonując także najść na lokale partyjne. Szczególnie aktywni komuniści byli zabijani. 6 stycznia 1946 r. grupa „Andrzeja” wykonała wyrok śmierci na I sekretarzu PPR w Żorach, Augustynie Biskupie. 30 stycznia 1946 r. przeprowadzona została akcja ekspropriacyjna, w wyniku której zatrzymano wypłaty w kwocie 2500000 złotych dla górników Kopalni Dębieńsko w Czerwionce powiat Rybnik, z przeznaczeniem dla partyzantów i ich rodzin na okres zimy 1946 r. Również w styczniu 1946 r. nawiązał kontakt z zastępcą komendanta komendy wojewódzkiej Konspiracyjnego Wojska Polskiego „Klimczok”, płk. Pawłem Stopą. W połowie marca 1946 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiktor Kania · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.