W okresie międzywojennym zakładem kierował Erwin Muehle. W fabryce znajdowała się przędzalnia o 2940 wrzecionach zgrzebnych, niciarnia i szarpalnia. Zatrudnienie wynosiło 59 pracowników, a roczna wartość produkcji wynosiła ok 165 tys. złotych. Część budynków była wynajmowana innym przedsiębiorcom, m. in. fabryce chemicznej Leona Barskiego która produkowała chemikalia na potrzeby przemysłu włókienniczego oraz fabryce wyrobów włókienniczych Adama Ickowicza, założonej w 1928 roku i zatrudniającej 50 pracowników.
Po II wojnie światowej zakład został upaństwowiony - znajdowały się tutaj Zakłady Przemysłu Zgrzebnego im. Wiosny Ludów, a po upadku PRL i zmianie ustroju od 1990 Zakłady Tkanin Dekoracyjnych i Meblowych "Texo".
Kompleks został wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Łodzi.
W latach 2009–2011 ówczesny właściciel kompleksu – Fenix Capital, przeprowadził gruntowną modernizację oraz rewitalizację obiektu, który stał się kompleksem biurowo-konferencyjnym. Jednym z założeń prac rewitalizacyjnych było wpisanie nowego wyglądu budynków w charakter Łodzi – miasta industrialnego, w którym ścierały się wpływy czterech kultur: polskiej, niemieckiej, rosyjskiej oraz żydowskiej, Wojalski M.