W rezultacie, dla młodych ludzi świat studiów talmudycznych i świat edukacji świeckiej były dwoma przeciwstawnymi światami, które nie mogły istnieć razem obok siebie. Rabin Reines widział niebezpieczeństwo tkwiące w tym narastającym rozłamie w młodym żydowskim pokoleniu. Usilnie poszukiwał sposobów złagodzenia tego zjawiska. Doszedł do przekonania, że nauka i religia są komplementarne i spójne ze sobą. A ponieważ młodzi ludzie nie mogli znaleźć pewnych nauk w jesziwie i w domu, należało zmodyfikować proces kształcenia. Reines zaproponował wprowadzenie świeckiego programu studiów. W nowej sytuacji młodzi ludzie mogli studiować Talmud i Torę, a jednocześnie nie ukrywając się poznawać wiedzę świecką.
W 1882 roku Reines uczestniczył w konferencji rabinów w Petersburgu, na której rozważano plany poprawy moralnej i materialnej kondycji rosyjskich Żydów. Na konferencji przedstawiono propozycję rabina Reinesa, aby program nauczania poza studiami talmudycznymi obejmował także naukę przedmiotów świeckich. Propozycja ta napotkała na silny sprzeciw ze strony starszych rabinów. Reines nie poddał się jednak, i w tym samym roku założył w Lidzie własną jesziwę Tora Vodaas (Tora i Nauka). Do tej nowoczesnej jesziwy przyjeżdżali studenci z całej Rosji.