W sezonie 1965 pomimo kontuzji ramienia zdobył ponownie Triple Crown (26 zwycięstw, 382 strikeouts, 2,04 ERA), po raz czwarty w karierze zwyciężył w World Series, otrzymał nagrodę Cy Young Award, a także po raz drugi Babe Ruth Award. 9 września 1965 w meczu przeciwko Chicago Cubs rozegrał perfect game, był to zarazem jego czwarty no-hitter w karierze i 8. perfect game w historii Major League Baseball. W 1966 roku, w którym po raz trzeci sięgnął po Potrójną Koronę (27 zwycięstw, 317 strikeouts, 1,73 ERA), z powodu nasilającej się kontuzji ramienia postanowił przedwcześnie zakończyć karierę. W 1972 został członkiem Galerii Sław Baseballu.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP American League 1963 7× All-Star 1961¹, 1961², 1962¹, 1963, 1964, 1965, 1966 4× zwycięzca w World Series 1955, 1959, 1963, 1965 2× World Series MVP 1963, 1965 2× Babe Ruth Award 1963, 1965 3× Triple Crown 1963, 1965, 1966 Major League Baseball All-Century Team 3× NL Cy Young Award 1963, 1965, 1966 Baseball Hall of Fame od 1972 # 32 zastrzeżony przez Dodgers 1972
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Brooklyn Dodgers Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Koszykarze Cincinnati Bearcats Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku