Jan Wiktor (ur. 1 listopada 1890 w Radomyślu nad Sanemhttps://skanoteka.genealodzy.pl/index.php?op=pg&id=3273&se=&sy=3520&kt=1&plik=037.jpg, zm. 17 lutego 1967 w Krakowie) – polski pisarz, publicysta, dziennikarz, działacz ludowy, poseł na Sejm PRL I kadencji.
Życiorys Ukończył Gimnazjum w Dębicy, po czym udał się na studia medyczne do Lwowa. Studiów jednak nie ukończył, zwracając się ku twórczości literackiej. Jako publicysta zadebiutował w 1912 r. w radykalnej prasie w Galicji. Przez 7 lat publikował w różnych czasopismach artykuły o treści społecznej i patriotycznej.
Pracował m.in. w „Gazecie Podhalańskiej” i brał udział w akcji w czasie plebiscytu na Spiszu i Orawie. W tym czasie zadebiutował w 1919 r. we Lwowie zbiorem opowiadań z Podlasia pt. OporniStamirski Henryk: Jan Wiktor, [w:] "Wierchy" R. 36 (1967), Kraków 1968, s. 332–333..