Stare i nowe (ros. Старое и новое, Staroje i nowoje, inny tytuł: Linia generalnaHistoria kina. Tom 1. Kino nieme, pod red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska i Rafał Syska, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Universitas", Kraków 2010, s. 528., ros. Генеральная Линия, Gieneralnaja Linija) – niemy czarno-biały film radziecki z 1929 roku w reżyserii Siergieja Eisensteina. Film odzwierciedla porewolucyjne przekształcenia na wsi radzieckiej, wyróżnia rolę kolektywizacji i nawiązuje do proletkultowskiego kultu maszynyKazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Wojewódzki Zarząd Kin, Kraków 1972, s. 82.. Historia filmu Czwarty pełnometrażowy film Eisensteina był odpowiedzią na odezwę podczas XIV zjazdu WKP(b) z 1928 roku, nawołującą chłopów do przyłączania się do kołchozów. Poprzedni film reżysera, Październik, był nazbyt eksperymentalny i działacze partii nie patrzyli na niego przychylnie.

Konferencja partyjna w kwestii kinematografii w tym samym roku wystosowała ciążące w stronę socrealizmu zalecenie do filmowców: filmy powinny być czytelne dla milionów, a więc należało ograniczyć awangardowe eksperymenty.