thumb|240px|Grób generała Zbigniewa Michalskiego na Powązkach Zbigniew Michalski (ur. 5 marca 1912 w Janinie (obecnie na Białorusi), zm. 24 września 2004) – generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 30. ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie i został zawodowym oficerem piechoty. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Dostał się do niewoli niemieckiej. Do 1945 roku przebywał w Oflagu IIC Woldenberg.
Po wojnie wstąpił do WP w Łodzi. Od września 1945 do grudnia 1946 był pierwszym polskim komendantem Szczecina. W latach 1947 do 1949 był dowódcą 1 Warszawskiego Pułku Czołgów. Ukończył Akademię Sztabu Generalnego. W latach 1957–1959 dowodził 16 Dywizją Pancerną w ElbląguJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom II: I-M, Toruń 2010, s. 492. W 1961 awansowany na stopień generała brygady i mianowany zastępcą dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego do spraw liniowych. Następnie inspektor w Inspektoracie Szkolenia MON. W 1972 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Aktywny działacz Ligi Obrony Kraju. W 1989 roku awansowany do stopnia generała dywizji w stanie spoczynku.
Zmarł 24 września 2004 roku.