Dzieje się tak dlatego, że wbudowany w pocisk AIM-120 AMRAAM radar ma znacznie mniejszą moc, a co za tym idzie także zasięg, niż radar pokładowy wystrzeliwującego go samolotu.
Wersje pocisku AIM-120 AMRAAM AIM-120A – pierwsza wersja produkcyjna pocisku AMRAAM wyprodukowana przez Hughes w 1988 roku. Obecnie ta wersja pocisku nie jest już produkowana; AIM-120B – następca AIM-120A obecnie będący w produkcji; AIM-120C – wersja ze zmniejszonymi powierzchniami sterowymi przeznaczona do przenoszenia w komorze uzbrojenia myśliwca F-22 Raptor; AIM-120C-6 – pocisk w wersji z unowocześnionym zapalnikiem; AIM-120C-7 – pocisk unowocześniony w 1998 roku o zmodyfikowanym systemie naprowadzania i wydłużonym zasięgu. Tę wersję pocisku przetestowano w 2003 roku i wprowadzono do uzbrojenia na początku 2005. Zadaniem AMRAAMa w wersji AIM-120C-7 jest zastąpienie pocisków AIM-54 Phoenix, których jedynymi nosicielami były samoloty F-14 Tomcat, zastąpione przez F/A-18 E/F Super Hornet. AIM-120D – rozwojowa wersja z unowocześnionym systemem naprowadzającym i wydłużonym o 50% w porównaniu do wersji AIM-120C-7 zasięgiem (ok.