Stanisław (Stan) Appenzeller (ur. 29 marca 1901 w Mentonie, Francja, zm. 1980 w Seillans, Francja) – malarz i publicysta polski, działacz Bloku Zawodowych Artystów Plastyków.
Życiorys Szwajcarsko-polskie korzenie Appenzellera, do których się przyznawał, nie są jasne. Jego ojciec Zygmunt, urodzony w Stanisławowie i wykształcony w Wiedniu, był chemikiem i bakteriologiem, jednym z założycieli sanatorium Menton-GorbioM. Długosz, Zygmunt Appenzeller i jego sanatorium Menton-Gorbio., matka, Agnes Wolff, zw. Inez, pochodziła z niemieckiej rodziny osiadłej w ArgentynieM.A. Długosz, S. Jakóbczyk, Stan Appenzeller, s. 21– 24..
Od wczesnych lat Stanisław malował akwarelowe krajobrazy. W wieku lat 12, zgodnie z tradycją rodzinną, wyjechał na studia do Szwajcarii. Wychowany przez ojca w duchu polskiego patriotyzmu podjął w 1918 naukę w polskich szkołach wojskowych, a następnie jako lotnik służbę w Wojsku Polskim. Do 1921 r. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, poważny wypadek przerwał jednak jego wojskową karierę i stał się jedną z przyczyn podjęcia po rekonwalescencji i demobilizacji nauki rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W roku akademickim 1923/24 uczęszczał tam do pracowni Władysława JarockiegoJ. Dutkiewicz i in., Materiały do dziejów ASP w Krakowie, s. 227.. W latach 30.