Robert Lloyd Foster (ur. 27 kwietnia 1938 w Borger, zm. 21 listopada 2015 w Albuquerque) – amerykański bokser kategorii półciężkiej, zawodowy mistrz świata.
Jako amator Foster zdobył srebrny medal w wadze średniej (do 75 kilogramów) na igrzyskach panamerykańskich w 1959 w Chicago, przegrywając w finale z Abrao de Souza z Brazylii.
Przeszedł na zawodowstwo w 1961. Walczył głównie w wadze półciężkiej, ale zdarzały mu się pojedynki z pięściarzami wagi ciężkiej – przegrał z tak znanymi bokserami tej kategorii, jak Doug Jones, Ernie Terrell i Zora Folley.
24 maja 1968 w Madison Square Garden w Nowym Jorku Foster znokautował w 4. rundzie obrońcę tytułu Dicka Tigera i został zawodowym mistrzem świata w wadze półciężkiej. 22 stycznia 1969 w tej samej hali obronił po raz pierwszy tytuł, wygrywając przez techniczny nokaut w 1. rundzie z Frankiem DePaulą, mimo że sam został powalony na deski w tej rundzie. Później obronił tytuł jeszcze trzy razy i rzucił wyzwanie mistrzowi świata wagi ciężkiej Joemu Frazierowi. 18 listopada 1970 w Detroit został przez niego znokautowany w 2. rundzie.