Mogą występować podłużne, ciemniejsze pręgi lub siateczka o bardzo wydłużonych oczkach. Strzępki grzybni u nasady trzonu są barwy białej, co jest ważną cechą rozpoznawczą. Miąższ Biały lub kremowy z żółtym odcieniem, ciemniejszy nad rurkami. W kapeluszu miękki i mięsisty, siniejący po uściśnięciu; w trzonie włóknisty i twardy, w dolnej części różowy lub czerwony. Zapach bywa nieprzyjemny, szczególnie u podstawy trzonu przypomina jodoform. Wysyp zarodników Brązowooliwkowy. Zarodniki duże, wrzecionowate do elipsoidalnych, o wymiarach 10–15 × 4–5,5 μm. Pod mikroskopem elektronowym na powierzchni widoczna ornamentacja przypominająca rozrzucane bakterie w kształcie prętów. Gatunki podobne Jest zmienny pod względem barwy owocnika, szczególnie powierzchni kapelusza. Bardzo podobne są: suchogrzybek złotopory (Xerocomellus chrysenteron), który ma on bardziej popękany kapelusz, jaśniejsze pory i trzon o czerwonawym odcieniu. podgrzybek grubosiatkowany (Xerocomus ferrugineus) o oliwkowobrązowym kapeluszu i żółtych strzępkach grzybni u nasady trzonu, widocznych po wykręceniu owocnika z gleby, które u podgrzybka zajączka maja białą barwę. suchogrzybek oprószony (Xerocomellus pruinatus), którego pory sinieją po ugnieceniu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Podgrzybek zajączek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.