Dwa lata później Americans zwyciężyli w World Series, a Young zagrał w czterech spotkaniach (w dwóch zwyciężył, miał 1,85 ERA oraz 17 strikeouts).
5 maja 1904 roku w meczu przeciwko Philadelphia Athletics rozegrał perfect game i zarazem stał się pierwszym miotaczem w historii Major League Baseball, który uczynił to przy nowych wymiarach boiska. Był to jego drugi no-hitter w karierze (pierwszy w 1898); trzeci rozegrał w 1908 przeciwko New York Highlanders.
W lutym 1909 przeszedł do Cleveland Naps za 12 500 dolarów oraz w ramiach wymiany za dwóch zawodników Charliego Checha oraz Jacka Ryana. W sierpniu 1911 podpisał kontrakt z Boston Rustlers. Karierę oficjalnie zakończył w maju 1912 roku w wieku 45 lat.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródłoZwycięzca w World Series 1903Major League Baseball All-Century Team Baseball Hall of Fame od 1937
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Cleveland Spiders Kategoria:Baseballiści St. Louis Perfectos Kategoria:Baseballiści Boston Americans Kategoria:Baseballiści Boston Red Sox Kategoria:Baseballiści Cleveland Naps Kategoria:Baseballiści Boston Rustlers Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1955