Powstanie Scaife Galleries było możliwe dzięki darowi rodziny Scaife i założonej przez nią fundacji, które pozwoliły na więcej niż podwojenie powierzchni wystawienniczej w muzeum. Prawie połowa z 11 600 m² została przeznaczona pod kolekcję stałą, a resztę powierzchni wykorzystano pod pracownię dla dzieci, teatr, biura, kawiarnię i księgarnię. Dzięki wsparciu Sary Scaife muzeum zakupiło ważne dzieła, uważane obecnie za podstawę kolekcji – obrazy impresjonistów i postimpresjonistów (m.in. Moneta, Renoira, Degasa i innych); dzieła te sprawiły, iż prowincjonalna dotychczas kolekcja Carnegie Museum of Art stała się kolekcją znaczącą. Sara Scaife zmarła w 1965, a jej rodzina i fundacja jej imienia, Scaife Foundation przekazały posiadane dzieła w darze Carnegie Institute.
W 1974 do wschodniego skrzydła Carnegie Institute przy Forbes Avenue dobudowano Scaife Galleries, zaprojektowane przez Edwarda Larrabee Barnesa. Wnętrze wypełniały nagie, białe ściany, które w połączeniu z obfitym, naturalnym oświetleniem uważano wtedy za najlepszy i najbardziej klarowny sposób eksponowania dzieł sztuki – architektura miała tu odgrywać rolę wspierającą, a nie intruzywną.