Jazda do przodu mogła odbywać się z szybkością od 1,53 km/h do 20,2 km/h (1 bieg: 1,53–3,64 km/h; 2 bieg: 3,50–8,30 km/h; 3 bieg: 8,50–20,2 km/h), a do tyłu od 3,30 km/h do 7,35 km/h. Urządzenie wspomagające typu Orbitrol wbudowane w układ hydrauliczny, umożliwiało łatwe sterowanie sieczkarnią. Z tyłu maszyny podstawowej znajdował się zaczep automatyczny, dzięki któremu można było ją agregatować z przyczepami. Dobre warunki pracy nawet przy niekorzystnej pogodzie zapewniała umieszczona na pomoście przeszklona kabina z wbudowaną wentylacją.
Regulacja długości sieczki odbywała się poprzez zmianę prędkości podawania ściętej masy i zmianę liczby noży w bębnie lub wymianę całego bębna sieczkarni. W standardowe wyposażenie Z340 wchodził bęben ośmionożowy. Jego stała prędkość obrotowa wynosiła 1250 obr./min. Bęben ten miał średnicę równą 620 mm i szerokość 500 mm i pozwalał uzyskać teoretyczną długość sieczki 5, 10, 20 lub 40 mm przy ilości noży 2-4-8. Wyposażeniem dodatkowym był bęben szesnastonożowy, który można było zamontować w miejsce ośmionożowego. Jego podstawowe parametry były takie same, pozwalał uzyskać sieczkę długości 2,5, 5, 10 lub 20 mm. Po montażu bębna trzydziestosześcionożowego zalecanego do zbioru kolb kukurydzy, sieczkarnia mogła rozdrabniać materiał na długość nie większą niż 2,5 mm.