Aleksander Kokoszyn (ur. w Rubieżewiczach, zm. 24 stycznia 1979 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego i SZ PRL, oficer wojskowych służb specjalnych PRL, m.in. Szef Głównego Zarządu Informacji Ministerstwa Obrony Narodowej (GZI) i Wojskowej Służby Wewnętrznej.
Życiorys Urodził się 18 grudnia 1904 w Rubieżewiczach, w powiecie stołpeckim, w rodzinie Stefana (1876–1912), Białorusina, cieśli i listonosza, który zmarł jako alkoholik w szpitalu dla obłąkanych, i Marii z Zagrodzkich, robotnicy fabrycznej. Miał siostrę Annę (ur. 1910). W 1911 został oddany do domu sierot w Łodzi, z którego w 1915 uciekł. W 1923 ukończył wieczorowe kursy mechaniczne w Państwowej Szkole Włókienniczej. W latach 1926–1927 odbył służbę wojskową w 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie. Po wstąpieniu do Komunistycznej Partii Polski od 1930 był delegatem fabrycznym. Technik Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP Bałuty-Lewa. Od 1934 działacz łódzkiego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce. Po klęsce wrześniowej 1939 udał się na tereny Polski podbite przez ZSRR, był mechanikiem w Zarządzie Miejskiej Gospodarki Komunalnej w Baranowiczach. Absolwent kursów NKWD w Smoleńsku. Po zajęciu Baranowicz przez Niemców pod koniec czerwca 1941 udał się do Warszawy, gdzie w marcu 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.