Oblężenie Tsingtau – bitwa stoczona jesienią 1914 roku, na początku I wojny światowej. Kontrolowany przez Cesarstwo Niemieckie port w chińskim Qingdao (znanym wówczas pod niemiecką nazwą Tsingtau), oblegany był w okresie od 13 września do 7 listopada przez połączone siły japońsko-brytyjskie. Oblężenie zakończyło się zwycięstwem sił Ententy.
Tło sytuacyjne Z końcem XIX w. Cesarstwo Niemieckie, które późno przystąpiło do ekspansji kolonialnej, starało się rozszerzyć swoje wpływy w Azji, mieszając się m.in. w chińskie sprawy wewnętrzne, dla uzyskania przywilejów handlowych. Jednocześnie starano się urządzić tam bazę dla niemieckiej marynarki wojennej. Wykorzystując jako pretekst zamordowanie tam 1 listopada 1897 roku dwóch niemieckich misjonarzy, Niemcy wysadzili 14 listopada desant na półwyspie Szantung, nie napotykając oporu, po czym zmusili Chińczyków do wydzierżawienia im okręgu Jiaozhou (spotykana dawna pisownia Kiaoczou) na okres 99 lat. Po zajęciu tego obszaru Niemcy rozpoczęły rozszerzanie swoich wpływów na pozostałe ziemie prowincji Szantung, budując m.in. port w Qingdao (Tsingtau). Port stał się główną bazą Niemieckiej Eskadry Wschodnioazjatyckiej, pełniąc rolę parasola ochronnego dla niemieckich kolonii na Pacyfiku.