Historia thumb|Północno-wschodnie Morawy pomiędzy miastem Hranice a rzeką Ostrawicą, przerywana różowa linia – Brama Morawska, przerywana czarna linia – granica diecezjalna ołomuniecko-wrocławska, zarazem granica śląsko—morawska w XIII wieku thumb|240px|Zamek w Starym Jiczynie Pierwszym znanym właścicielem majątku hukwaldzkiego był Arnold z Hückeswagen, który uzyskał go jako lenno od króla czeskiego Przemysła Ottokara I za służbę dyplomatyczną w Anglii. W czeskich dokumentach występował jako świadek w latach 1234–1237. Arnold w swym majątku najpierw założył gród Stary Jiczyn, który miał również chronić granicę Królestwa Czech od strony Polski i Węgier. Po Arnoldzie dobra hukwaldzkie objął jego syn, Franko. Udało się mu uniknąć większego spustoszenia podczas ataku Mongołów w 1241 roku, jednak kolonizacja obszaru nie nabrała większego rozmachu. Pomiędzy rokiem 1252 a 1258 swe włości, rozciągające się pomiędzy Sedlničką, Odrą, OstrawicąPrzeprowadzana krótko potem kolonizacja osadnicza wymusiła uregulowanie granicy pomiędzy Morawami a Śląskiem na rzece Ostrawicy w 1261 roku, zob. a północnym skłonem Beskidu Morawsko-Śląskiego, sprzedał biskupowi ołomunieckiemu Brunowi ze Schauenburga.