18 DP ruszyła na Grudusk i po kilku godzinach walki złamała opór 33 Dywizji Strzelców broniącej miasteczka. 17 DP nacierała z rejonu Makowa na Bartniki – Dębiny – Przasnysz – Obrąb. Dywizja Ochotnicza opanowała Przasnysz, ale została z niego wyparta kontratakiem oddziałów 16 i 33 DS.
Lidzki Pułk Strzelców (później 76 Pułk Piechoty), będący odwodem Dywizji Ochotniczej otrzymał wieczorem 20 sierpnia w rejonie wyczekiwania w Krasnem rozkaz opanowania odległego o 10 km. Przasnysza. 21 sierpnia rano pułk ruszył do natarcia. Równocześnie na miasto nacierał 202 pułk piechoty. Natarcie 202 pp wzdłuż rz. Węgierki nie miało powodzenia. Lidzki pułk opanował południowo-zachodnią część miasta i wylot szos z Przasnysza na Mławę. Przeciwnik stawiał zacięty opór w centrum miasta i kontratakował. Wieczorem, kosztem dużych strat Polacy opanowali miasto. O rozstrzygnięciu bitwy zdecydowało nadejście czołowych oddziałów 17 DP. Zajęcie Przasnysza przez Polaków skomplikowało i tak trudne położenie 4 Armii sowieckiej.
Walki żołnierzy polskich pod Przasnyszem zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w II RP i po 1990 r. – „PRZASNYSZ 21 – 22 VIII 1920”.
Bibliografia
Tadeusz Kutrzeba, Wyprawa kijowska, Warszawa 1937.
Kategoria:Bitwa Warszawska Kategoria:Bitwy i boje 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej