Następnie był kierownikiem Oddziału Ochrony Radiologicznej Wydziału Naukowego Republikańskiego Naukowo-Praktycznego Centrum Medycyny Radiologicznej i Ekologii Człowieka i dyrektorem Instytut Radiologii. W 1999 roku uzyskał stopień doktora nauk biologicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego) w dziedzinie radiobiologii. Temat jego dysertacji doktorskiej brzmiał: Radioekologiczne uzasadnienie systemu działań mających na celu redukcję obciążeń radiacyjnych ludności w wyniku stosowania skażonych produktów pochodzenia zwierzęcego.
Wchodził w skład Połączonej Rady Naukowo-Technicznej Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Republiki Białorusi i Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Federacji Rosyjskiej ze strony białoruskiej. Był członkiem Rady ds. Przeprowadzenia Ekspertyzy Prac Naukowo-Badawczych i Doświadczalno-Konstruktorskich. Wchodził w skład Interdyscyplinarnej Rady Eksperckiej ds. Likwidacji Skutków Katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, będącej częścią Departamentu ds. Likwidacji Skutków Katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Białorusi. Od 2014 roku był członkiem Narodowej Komisji Białorusi ds.