ordynat Kozłowski witał tu króla Jana III Sobieskiego, zmierzającego na odsiecz Wiednia.
Topograficzny opis Górnego Śląska Felixa Triesta z 1865 r. notuje, że miasto (Weichbild) Kieferstädtel zostało krudowane i założone około 1526 na zlecenie Ferdinanda I Habsburga przez osadników czeskich. Jednak w ciągu lat miejsce języka czeskiego zajęła mowa polska, a w momencie publikacji 1/3 populacji mówiła po niemiecku – „(...) jedoch hat sich die böhmische Sprache nach und nach ganz verloren, an deren Stelle jetzt die polnische Sprache getreten ist; auch wird jetzt schon fast von 1/3 deutsch gesprochen”. W Sośnicowicach wówczas było 125 domów mieszkalnych, w większości z drewna i kryte gontem.
Według niemieckiego spisu powszechnego w 1910 roku liczba mieszkańców Sośnicowic wynosiła 969 osób, z których 673 zadeklarowało język polski jako ojczysty, a 242 język niemiecki.
W 1919 r. w mieście powstaje komórka Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. W ramach plebiscytu w marcu 1921 r. w Sośnicowicach zdecydowana większość, bo 555 głosów opowiedziało się za pozostaniem w Niemczech, a 150 za przyłączeniem do Polski. W czasie III powstania śląskiego w maju 1921 r. Sośnicowice zostały zdobyte przez 3 batalion Jana Woźniczka.