Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i nadal służył w 19 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1606. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 został przydzielony z macierzystego pułku do Szkoły Podchorążych Piechoty. W roku szkolnym 1925/26 był instruktorem broni w Oficerskiej Szkole Piechoty. Następnie został przydzielony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 155. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie tego roku został przesunięty do Biura Uzupełnień MSWojsk, które 31 lipca 1931 zostało przemianowane na Departament Uzupełnień MSWojsk.. Z dniem 30 września 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w masowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 2182.