Arseniusz, imię świeckie Andrzej Iwanowicz Berło (zm. 6 lipca 1744) – biskup prawosławny I Rzeczypospolitej, działający w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Miał pochodzenie kozackie. Jego matka była córką Atanazego Szczurowskiego, pułkownika wojska kozackiego straconego w 1663 na polecenie Iwana Brzuchowieckiego. Ojciec przyszłego duchownego pochodził z Wołoszczyzny i był sędzią w pułku perejasławskim. Andrzej Berło uczył się w prawosławnych szkołach brackich w Kijowie i we Lwowie. Następnie złożył wieczyste śluby mnisze w jednym z kijowskich monasterów i w 1717 był już archidiakonem w soborze katedralnym w Kijowie. W 1722 towarzyszył metropolicie kijowskiemu Warłaamowi w jego podróży do Moskwy. Po powrocie otrzymał godność archimandryty i został przełożonym Monasteru Międzygórskiego.
Po śmierci biskupa mścisławskiego, mohylewskiego i orszańskiego Sylwestra duchowieństwo wakującej eparchii, zgodnie z panującym w Rzeczypospolitej zwyczajem, wskazało jako kandydata na jego następcę Gedeona (Szyszkę), przełożonego monasteru Świętych Piotra i Pawła w Mińsku, lub archidiakona Kaliksta (Zaleńskiego). Kandydatury te nie zostały uznane za trafne przez mieszczaństwo mohylewskie, również mające wpływ na obsadę katedry.