Nominację Partii Prohibicji uzyskał Aaron Watkins, a Socjalistycznej Partii Ameryki – Eugene Debs. Farmer–Labor Party wysunęła kandydaturę Parleya Christensena. Kampania Coxa była oparta na kontynuacji polityki Woodrowa Wilsona w sprawie przynależności Stanów Zjednoczonych do Ligi Narodów. Republikanie byli w większości przeciwni Lidze, jednak sam Harding składał sprzeczne deklaracje w tej sprawie. Nie uczestniczył jednak aktywnie w kampanii, ograniczając się do czytanych wystąpień w swoim domu.
Kandydaci Partia Demokratyczna
Partia Prohibicji
Partia Republikańska
Socjalistyczna Partia Ameryki
Wyniki głosowania Głosowanie powszechne odbyło się 2 listopada 1920. Harding uzyskał 60,3% poparcia, wobec 34,1% dla Coxa, 3,4% dla Eugene’a Debsa, 1% dla Parleya Christensena i 0,7% dla Aarona Watkinsa. Ponadto, około 110 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów. Frekwencja wyniosła 49,2%. W głosowaniu Kolegium Elektorów Harding uzyskał 404 głosy, przy wymaganej większości 266 głosów. Na Coxa zagłosowało 127 elektorów.