Egzekucja 110 więźniów „Gęsiówki” Jedną z największych zbrodni popełnionych przez Niemców w okresie bezpośrednio poprzedzającym wielką akcję deportacyjną była egzekucja 110 więźniów Aresztu Centralnego przy ul. Gęsiej („Gęsiówka”). Ofiarami były osoby oskarżone o nieprzestrzeganie rozmaitych rozporządzeń okupanta – szmugiel, pobyt bez zezwolenia „po aryjskiej stronie” Warszawy, a nawet uchybienie zasadom obrony przeciwlotniczej (OPL). W gronie zamordowanych znalazło się m.in. 10 funkcjonariuszy Żydowskiej Służby Porządkowej oraz 10 kobiet (w tym dwie w ciąży). Niepowodzeniem zakończyły się starania Adama Czerniakowa, prezesa Judenratu w getcie warszawskim, który próbował odroczyć egzekucję i wykupić skazanych.
Fakt egzekucji podano do wiadomości publicznej. Na murach getta pojawiło się bowiem obwieszczenie podpisane przez niemieckiego komisarza ds. getta, Heinza Auerswalda, w którym informowano, iż 110 Żydów zostało rozstrzelanych „za nieposłuszeństwo wobec władzy” – nieprzestrzeganie zarządzeń niemieckich, czynny opór, użycie siły wobec niemieckiego policjanta.