thumb|Diaolou w regionie Kaipingu Diaolou () – wielopiętrowe budynki mieszkalne o charakterze obronnym, charakterystyczne dla powiatów Kaiping, Taishan, Xinhui i Enping w prowincji Guangdong, określanych w lokalnym dialekcie nazwą Sze Yup (). Do czasów współczesnych przetrwało 1833 takich budynków.
Bezpośrednią przyczyną powstawania diaolou były niepokoje panujące na południu Chin. Bandy rabusiów, rebelie chłopskie i walki klanowe, przy braku pomocy ze strony słabego rządu centralnego, zmuszały miejscową ludność do organizowania samoobrony. W tym celu wspólnymi siłami wznoszono na wzniesieniach wysokie, wielopiętrowe budynki o charakterze obronnym. Pierwsze diaolou powstawały już w XVI wieku. Najstarszy tego typu budynek znajduje się we wsi Sanmen; został wzniesiony w latach 1520-1565 i ma wysokość 14 m. Początkowo diaolou wznoszono z kamienia lub ubitej ziemi. W okresie dynastii Qing podstawowym budulcem była cegła. 1648, czyli ponad 90% zachowanych do dziś diaolou powstało jednak w latach 1900-1931. Wznoszono je ze zbrojonego betonu, w stylu nawiązującym do architektury zachodniej. Ich budowę finansowali najczęściej chińscy emigranci z USA.