Miejscowi Niemcy mogli przy okazji uregulować wiele zadawnionych sąsiedzkich sporów i porachunków, jak również korzystali z okazji do zagrabienia mienia mordowanych Polaków.
Zbrodnie Selbstschutzu w Polichnie Ze względu na fakt, iż miejscowi volksdeutsche bardzo chętnie zaciągali się w szeregi Selbstschutzu, na terenie powiatu wyrzyskiego powstało wiele lokalnych placówek organizacji, rozsianych po wsiach i mniejszych miejscowościach. Jedna z najaktywniejszych placówek „Samoobrony volksdeutschów” działała we wsi Polichno (ok. 7 kilometrów na południowy zachód od Nakła). Służyli w niej wyłącznie miejscowi Niemcy – w pierwszym rzędzie bracia Helmut i Willi Böelke, Erich Kowal, Erich Manthay oraz Fritz Schwanke.
Ofiarą Selbstschutzmanów padali przede wszystkim polscy rolnicy z Polichna i Rozwarzyna – nierzadko ci, którzy narazili się czymś miejscowym Niemcom w okresie poprzedzającym wybuch wojny. Aresztowanych Polaków osadzano najczęściej w prowizorycznym areszcie zorganizowanym w gmachu szkoły w Polichnie lub po prostu umieszczano w stojącej na pobliskim polu szopie. Większość więźniów po pewnym czasie rozstrzelano w lesie pod Polichnem. W okresie od 8 do 31 października 1939 bojówkarze Selbstschutzu zamordowali tam 27 Polaków, których pochowano w dwóch zbiorowych mogiłach.